Rick de Leeuw (1960) is schrijver, dichter, muzikant en performer. Hij werd bekend als frontman van Tröckener Kecks, maar ontwikkelde zich daarnaast tot romanschrijver, presentator en verhalenverteller. Rick was vandaag de openingsspreker van het slotweekend van de leergang Leren van Diversiteit & Innovatie. In zijn bijdrage Kunst en cultuur in 2126 sprak hij niet zozeer over de toekomst, maar over de vraag wat er in de mens en in cultuur waarschijnlijk hetzelfde zal blijven.
Aan de hand van twaalf stellingen zette Rick vraagtekens bij het idee dat de toekomst voorspelbaar en maakbaar is. Hij liet zien dat mensen de neiging hebben ontwikkelingen lineair door te trekken, terwijl de geschiedenis juist laat zien dat grote veranderingen vaak onverwacht ontstaan. Met voorbeelden uit de geschiedenis, de kunst en zijn eigen leven betoogde hij dat vooruitgang zelden een rechte lijn volgt. Verandering is onvermijdelijk, maar menselijke behoeften als liefde, erkenning, verbondenheid, angst en zingeving keren door de eeuwen heen steeds terug.We even in cirkels.
Kunst speelt daarin volgens Rick een belangrijke rol. Kunst hoeft volgens hem geen direct maatschappelijk doel te dienen om van waarde te zijn. Juist doordat kunst ruimte biedt aan verbeelding, twijfel, schoonheid en ongemak, helpt zij mensen betekenis te geven aan hun bestaan. Kunst lost niet alle problemen op, maar helpt ons wel ermee te leven.
De wereld verandert voortdurend, maar de mens blijft in wezen een zoekend wezen. Daarom zal kunst ook in de toekomst nodig blijven. Zolang mensen vragen stellen waarop geen definitief antwoord bestaat, blijft er behoefte aan verhalen, muziek, poëzie en verbeelding. Voor Rick ligt de waarde van kunst niet in de eerste plaats in het resultaat, maar in het menselijke proces ernaartoe: het zoeken, oefenen, twijfelen, ontdekken en opnieuw beginnen. Vanuit die gedachte ziet hij AI ook niet als maker van kunst, hooguit als hulpmiddel dat ruimte kan scheppen voor het menselijke maakproces. Misschien is dat uiteindelijk ook de betekenis van kunst: niet dat zij antwoorden geeft, maar dat zij ons betrokken houdt bij de zoektocht zelf. De toekomst laat zich niet voorspellen, maar wel met verbeeldingskracht tegemoet treden.
Misschien vat de tekst uit het nummer De jacht is mooier dan de vangst van de Tröckener Kecks uit 1989 dit wel het best samen:
Want we zijn allemaal op zoek
Maar we weten niet waarnaar
Soms denk je dit is het
En dat blijkt later weer niet waar
We blijven allemaal op zoek
De jacht is mooier dan de vangst
1 reactie
Zie ook LinkedIn:
https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:7471780610450280448/