Gisteravond sloot Sigrid Kaag haar avond Zomergasten af met het prachtige muziekfragment Les Cèdres van Hiba Tawaji en Ycare, met Ibrahim Maalouf op trompet. Het nummer is geschreven en gecomponeerd door Assane Attyé en verscheen in 2025 op het album Hiba Tawaji Live à l’Olympia. Kaags keuze past bij een van de rode draden van haar avond: onze gedeelde menselijkheid, voorbij grenzen en verschillen.
Les Cèdres gaat over Libanon en Frankrijk, over vertrekken en verbonden blijven, over de taal die je spreekt en de plek die je met je meedraagt. De ceder, het symbool van Libanon, leert in het lied als het ware Frans spreken. Daarmee wordt hij niet minder Libanees. Er komt een taal, een wereld bij.
Ook de Middellandse Zee verschijnt niet zozeer als grens, maar als verbinding. De maan uit het Oosten steekt de zee over en verlicht Frankrijk. Gaandeweg gaat het lied niet meer alleen over de ceders van Libanon. De ceders komen ‘in jou’ en uiteindelijk ‘in mij’ te zitten. Een plek kan blijkbaar in je blijven voortleven, ook wanneer je haar hebt verlaten.
Wat betekenen landschappen als we hun verhalen niet kunnen vertellen? Misschien dragen we allemaal zulke landschappen met ons mee: plaatsen, mensen en herinneringen die onderdeel zijn geworden van wie we zijn. En soms is er een lied nodig om ze opnieuw zichtbaar en hoorbaar te maken.
De muziek maakt me vrolijk: de stemmen, het ritme, de trompet van Maalouf, de energie op het podium. Tegelijk hoor ik er iets van melancholie in. Wie meerdere werelden met zich meedraagt, kent immers ook afstand, afscheid en verlangen. Je kunt ergens vertrekken zonder die plek ooit helemaal achter je te laten.
Lyrics:
Dites à quoi servent les paysages
Si on ne peut pas les raconter
A quoi bon être une montagne
Qui ne sait pas se déplacer
Avant que la chaleur ne gagne
Ses sommets enneigés
Ô toi Liban, que j’ai cherché
Il n’a pas suffi que je parle
Pour que tu me comprennes enfin
Alors j’ai agité les mains
En vain
Et puis un jour j’ai rencontré
Un vieux chêne qui m’a raconté
Son histoire de très loin
Depuis ce jour les cèdres enfin parlent français
Et plus rien n’est pareil
On peut tous enfin festoyer
Je m’emplis d’une joie intense
La lune de l’Orient immense
Traverse la Méditerranée
Pour éclairer la France
A quoi peut servir ton sourire
Si je ne peux pas le retourner
Afin de voir tes yeux qui brillent
Et si je ne sais pas t’écrire tant pis
Mes poèmes ne sont qu’en Français, tu sais
Ô toi Liban, je t’ai cherché
A-t-il fallu que je m’en aille
Pour que tu me comprennes enfin
Alors t’as agité les mains, en vain
Et puis un jour tu as rencontré
Ce vieux chêne qui t’a raconté
La même histoire qu’à moi
Depuis ce jour les cèdres en toi
Parlent français
Et plus rien n’est pareil
On peut tous enfin festoyer
Je m’emplis d’une joie intense
La lune de l’Orient immense
Traverse la Méditerranée
Pour éclairer la France
Ô toi Liban, je t’ai cherché
Il n’a pas suffi que je parle
Pour que tu me comprennes enfin
Alors j’ai agité les mains
En vain
Et puis un jour j’ai rencontré
Un vieux chêne qui m’a raconté
Son histoire de très loin
Depuis ce jour les cèdres en moi parlent français
Et plus rien n’est pareil
On peut tous enfin festoyer
Je m’emplis d’une joie intense
La lune de l’Orient immense
Traverse la Méditerranée
On est pareil, pareil, pareil
On peut tous enfin festoyer
Je m’emplis d’une joie intense
La lune de l’Orient immense
Traverse la Méditerranée
Pour éclairer la France
Dites à quoi servent les paysages
Si on ne peut pas les raconter
5 reacties
Wat fijn dat ik bij het zoeken naar info over dat fabelachtig mooie nummer, dat mij met m’n slaperige hoofd toch tot tranen toe ontroerde,dit blog vond met ook nog de volledige tekst!
Daarbij kan ik iedereen aanraden om in een Hortus Botanicus of een atboretum eens stil te staan bij een ceder van de Libanon. Een majestueuse boom!
Hartelijk dank
Wow inderdaad zo voelde ik ook al direct de diepgang van het lieden tekst. Ik hoorde of las: de cèdre is in mij. En dan vond ik bovenstaande, echt prachtig.
Wat mooi verwoordt! Voor mij een geweldige afsluiting van ’n inspirerende
avond. Fijn, dat u de tekst van Le Cèdre
toegevoegd heeft. Het is nu bijna 13.00u en ik geniet na en kijk en luister naar verschillende uitvoering zoals Je T’aime
door Hiba Tawaji, Lara Fabian et Ibrahim Maalouf in L’Olympia.
Met dank!
Merci!! Tot tranen geroerd door de afsluiting en dan dit mooie blog met tekst.
Zo mooi en ontroerend deze tekst en de fantastische uitvoering.
Hopelijk inspireert het mensen om verder te kijken dan ons eigen kleine landje. Dankjewel voor de uitleg. Ik heb inmiddels de LP gekocht en ga hem grijs draaien!